اختلالات نوشتاري دانش آموزان (املاء) وراههاي رفع آنها
2-جلوي دانش آموز چند حركت بدني انجام مي دهيم واز كودك مي خواهيم همان حركت ها را به ترتيب انجام دهد.
3- روي كارت مقوايي 3 يا 4 حرف مي نويسيم وكارت را به او نشان مي دهيم .سپس كارت را
مخفي كرده واز كودك مي خواهيم حروف ديده شده را از سمت راست به چپ نام ببرد.
4- روي كارت مقوايي 3 كلمه مي نويسيم.كارت را مخفي كرده واز او مي خواهيم كلمات را نام ببرد. همين طور تعداد كلمات را افزايش مي دهيم.
5- روي زمين حياط مدرسه تعدادي مربّع رسم مي كنيم و داخل هر مربّع ،حرف الفبايي را مي
نويسيم. دانش آموزي روي يك مربّع بايستد وبعد از اندك زماني روي مربّع ديگر برود .تا چهار
مربّع. از دانش آموز مورد آموزش ما مي خواهيم حروفي را كه روي آن توقّف نموده است را نام ببرد.
6- كلمه اي را وسط سطر مي نويسيم واز او مي خواهيم بدون حركت چشم،اشياء پيرامون ان را ببيند
ب- تمیز دیداری
نوع نقص: كودك در ادراك ريزه كاري ها وجزئيات كلمه هاي به خاطر سپرده دچار مشكل مي باشد و در نوشتن آن ها مرتكب اشتباه شده است.
درمان:
1- تصاوير آزمون شماره 4 فراستيگ را الگو قرار داده و از كودك مي خواهيم دور شكل مورد نظر ما دايره رسم كند.
2- كارت 10×7 تهيّه ودر روي آن جدول رسم نموده ودر سمت راست كارت يك حرف و در سمت چپ آن تعدادي حروف مي نويسيم واز او مي خواهيم حرف سمت راست را بين حروف داده شده پيدا كند.
3- مانند تمرين قبل ولي در اين جدول اين بار كلمه مي نويسيم.
4- روي كارت10×7 تعدادي حروف را در جهات مختلف نوشته واز او مي خواهيم بدون چرخاندن كارت، حروف مورد نظر ما را پيدا كرده و دور آن خط بكشد.
5- طرح ونقاشي هايي تهيّه كرده وتعدادي تصوير مورد نظر ما را داخل آن پنهان كرده واز او مي خواهيم تا شكل مورد نظر را پيدا كند.
6- كارت 10×7 تهيّه و حروفي را درهم مي نويسيم واز كودك مي خواهيم حرف مورد نظر ما را پيدا كند.
7- صفحه اي از كتاب درسي را انتخاب كرده واز او مي خواهيم حرف خاصّ مورد نظر ما را پيدا كند.
8-شكل هاي هندسي ناقص به كودك مي دهيم تا آن را كامل كند.
9- طرح هايي از حيواناتي كه تكميل نشده را در اختيار او قرار داده تا آن را كامل كند.
10- كارت 10×7 تهيّه وروي ان حروف را بصورت ناقص مي نويسيم تا شكل درست آن را بنويسد.
11- تصوير شكل هندسي مورد نظر ما را روي نقطه چين كامل كند.
ج- حافظه دیداری
علل: ضعف حافظه ي ديداري است. كودك به خوبي قادر نيست تصوير حرف مورد نظر را در كلمه به خاطر بياورد.
درمان:
1- دو تصوير انتخاب مي كنيم وسپس يكي يكي به شاگرد نشان مي دهيم .
2- همان تمرين اوّل،امّا به جاي دو تصوير، سه تصوير و اگر كودك قادر به يادآوري شد، چهار تصوير نشان مي دهيم،همين طور تعداد تصاوير را افزايش مي دهيم.
3-تصوير مركّب به دانش آموزان مي دهيم. كلّ اجزا را به خاطر مي سپارند وبعد از مدّت كوتاهي ،تصوير را مخفي مي كنيم واز آن ها مي خواهيم تا اجزاي آن را نام ببرد.
4-تعدادي اسباب بازي را به كودك نشان مي دهيم،سپس پارچه اي روي يكي از وسايل گذاشته واز او مي خواهيم وسيله ي مخفي شده را نام ببرد.
5- تعدادي اسباب بازي را رديف كرده وبه كودك نشان مي دهيم،سپس جاي يكي از وسايل را عوض كرده واز او مي خواهيم بگويد كدام بوده است؟مرحله ي بعد تعداد وسايل جابجايي را افزايش مي دهيم.
6- دانش آموز را به بيرون كلاس مي فرستيم ومحلّ نشستن يك يا دو نفر از دانش آموزان را عوض مي كنيم،سپس از دانش آموز مي خواهيم محلّ تغيير را گزارش دهد.
7-چند كارت 10×7 تهيّه كرده وروي هر كارت فقط يك واژه مي نويسيم. كارت ها را به دانش آموز داده تا واژه را به خاطر بسپارد.كارت ها را از او مي گيريم ودور از چشم او دو كارت را بر مي داريم وسپس از او مي خواهيم كارتي كه برداشته ايم را معرّفي كند.
8- استفاده از اسباب بازي آموزشي دو مينو
9- روي كارت10×7 واژه هاي درسي را مي نويسيم واز كودك مي خواهيم واژه ها را به خاطر بسپارد ودر هوا با انگشت بنويسد. همين طور هر مرتبه تعداد كارت ها را افزايش مي دهيم.
10- از بيان تعداد غلط هاي نوشته شده در ديكته خود داري كنيم. بلكه تعداد واژه هاي صحيح نوشته شده را به او گفته تا باعث اعتماد به نفس او وتقويت يادگيري شود.
11- ابعاد كارت ها را كاهش مي دهيم. واژه هاي مورد نظر درسي را روي آن مي نويسيم.
12- روي كارت ها، واژه هاي هم خانواده بنويسيم